Nefret. . Bir çığlık ürkütüyor, Ala şafağını gecenin… Ve o ses ki parçalıyor tüm dengeleri… Çözümü olmayan şu bilmecenin, Gizleriyle dönüyor dünya yörüngeleri… Kızıl kan içiyor toprak, Ve gök nefret kusuyor… Dalgalar köpürüyor maviler boyu, Gece kuşları ve yarasalar, Mırıldıyor bilindik ninnileri, Ve kurşun saçıyor güneş, Alev alev yanıyor dünya, Bir... 

Nefretim KaLdı Senin için yazdım bu şiiri oku Oku,ki bende bıraktıgın acıları gözyaşlarını kalbimin kırıklıgını anla Anlaki beni birkez olsun düşün Düşün bir ana,nın geride bıraktıgı yavrusu Kurşun yemiş bir ceylanın acısı gibi Bir agacın kurumuş gövdesi gibi Bende bittim sensiz kaldım tükendim Vuruldum çok acı çektim çok Kurudum bana verdigin sevgin kalmadı Şu... 

Aşk Yaşandıkça… Aşk yaşandıkça aşk olmalı Sevenler sevgide kaybolmalı Yürekler aşkta ortaya konmalı Sevenler her şeylerini paylaşmalı… Aşk tek kişilikmiş sanmıyorum İki yürek tektir buna inaniyorum Eğer aşkımı tek başıma yaşıyorum Dersen bana,işte bu hasrettir,buna inanıyorum… Aşkta hasret,gözyaşı vardır Hasret,uzak kalınca hasrettir Yakınlıkta... 

Ne Zaman Ayrılık Saati Gelse Ne zaman ayrılık saati gelse En vazgeçilmez yerinde yaşamın Duysak ayak seslerini akşamın Ve sokaklardan el ayak çekilse Bir ürpertiyle duyarım o zaman Seni çağıran sesi uzaklardan Ne zaman ayrılık saati gelse Bir gariplik çöker içime birden Kalan tek anı gibi bir devirden Durmadan çalınır o gamlı beste Sanki bilirde hazin öykümüzü Bulutlar... 

Ayrılık Bir Nebze Ölmek Değil mi? Var olalı dünya kavgaların sebebi Aşk, namus ve ekmek değil mi? Ferhat’ a dağları deldiren ateş Şirini delice sevmek değil mi? Geldiğinde aşkın hazan mevsimi Rüzgarda savrulan yaprak değil mi? Gam değil attığın çamura değse tenim Canımın özü de toprak değil mi? Tatlı olurmuş yasak aşkın meyvesi Adem’le derdimiz ortak değil mi? Hakkın... 

Adımı Unut Nasılsa ayrılık bu aşkın sonu Sen de eller gibi adımı unut Kader ikimize çizmiş bu yolu Sen de eller gibi adımı unut Seninle bu aşkı yaşamadık say Birlikte gülüp de ağlamadık say Böylesi unutmak daha da kolay Sen de eller gibi adımı unut İstemem söyleme bir tek kelime Sen de eller gibi adımı unut Değmesin artık hiç elin elime Sar yeni aşkını benim yerime Sen... 

Ayrılık Hediyesi şimdi saat sensizliğin ertesi yıldız dolmuş gökyüzü ay-aydın avutulmuş çocuklar çoktan sustu bir ben kaldım tenhasında gecenin avutulmamış bir ben… şimdi gözlerime ağlamayı öğrettim ki bu yaşlar utangaç boynunun kolyesi olsun bu da benden sana ayrılığın hediyesi olsun soytarılık etmeden güldürebilmek seni ekmek çalmadan doyurabilmek ve haksızlık... 

Seni Günlere Böldüm Seni günlere böldüm, seni aylara Daha yıllara, yüzyıllara böleceğim Ve her zaman söyleyeceğim ki beni anla Böyle eskitilmiş de olsa bu kalbi Minesi çatlamış bir diş gibi Durduracağım karşında. Şiirler söylenir, şiirler biter Biz bu sevdayı neresine sakladıktı sen ona bak da Kahverengi avuçlarına mı gözlerinin Tam oradan mı kahverengi yağan bir... 

Bitti O Sevda Bitti o sevda, kesildi çığlıkları martıların Su gibi bitti, suya karşıt gibi bitti İtti kıyıyı adına deniz dediğimiz bir şey Adına deniz demediğimiz bir şeyle birlikte Unuttuk ikimiz de her türlü yetinmezliği Kaybetti kumarda gözlerim Kaybetti kumarda gözleri. Bir koru rüzgarlandı göğüs boşluğumuzda sanki Uzaklaştı ağaçlar birbirlerinden Yakınlaştı... 

AyrıLık Günü Ben nice ayrılıklar gördüm ömrümce Kuşlar gördüm; kırılmış kolu, kanadı Ayrı düşmüş sevdiğinden kuşlar gördüm Hiç bir ayrılık bana bu kadar komadı Ayrılığın bir ağrıdır vurur şakalarımda Ve büyür gözlerimde bir okyanus kadar Derinden ses verir içimde bir tel Sonra, birdenbire kırılır, kopar Yeryüzü çekilir altından ayaklarımın Geçer...