Ben bildiğin gibiyim Manolya’m Ya sen nasılsın? Değiştin mi yoksa yine aynı mısın? Söyle utanma, utanma be Manolya! Yüreğinde güller açıyor mu hala Gönül bahçen sevgi kokuyor mu? Gülebiliyor musun bana güldüğün kadar Bu ağlanılası yaşama da… Zaman zaman, dalıp dalıp gidişlerin oluyor mu Kahverengi , gözlerinde canlanıyor mu birdenbire? Solmaksızın yeşerdiğin... 

Gece Ve Ayrılık Üstüne Gece yine karanlık yine sensiz Bu kaçıncı geçen gecemdi sensiz Yoksun sen ne hayalin ne de bir iz Böyle bitmemeliydi aşkımız bence Sen gittin ben bir günde kocadım Sensiz hiçbir yerde rahat bulmadım Belki de şimdiden silindi adım Bilmem sende ağlar mısın her gece Her ayrılık benim ruhumu yıkar Sen gidersin ardından canım çıkar Sanma yıllar geçince... 

Sevdamın Adı Ayrılık Benim yüreğimden Bir parça koparıyor ihanetin, Yalanlar her soluk alışta Saplanıyor kurşunlar gibi bedenime, Mutsuzluğum aldanışlarda kök salıyor. Umutlarım puslu karanlıklarda Bir kurtuluş ışığı arıyor, Boğuluyorum dipsiz girdaplarda… Öfkeli nefretimi Üzerime yapışmış gibi atamıyorum, Ruhum ayrılığın acısıyla titriyor, Kendimi arıyorum... 

Ne Bilirsin ? Bana aşktan hiç söz etme Sen sevmeyi ne bilirsin Bir aşk için ölesiye Beklemeyi ne bilirsin Düşündükçe içim yanar Ders vermemiş sana yıllar Taştan farksız kalbin mi var Özlemeyi ne bilirsin Ne gezer ki sende vefa Aşk nerede sen nerede Merhametsiz gecelerde Yalnızlığı ne bilirsin Sana kandım bunca zaman Senden eyvah senden aman Alev alev duman duman Tutuşmayı ne... 

İsyanlardayım Gittiğin yerlerden dönmedin geri Yollara rest çektim isyanlardayım Kırıldı sonunda sabrımın teli Yıllara rest çektim isyanlardayım Beklenen yarınlar kaybolmuş dünden Ümitler selamı kesmişler benden Nasılsa hayır yok gelecek günden Kadere rest çektim isyanlardayım Bu benim talihim sözüm yok sana Payımı aldım ben sevdadan yana Hasretinden başka ne verdin bana Sana...