Yarin Peşisıra Giden Şiirim

çimde bir sevinç mi dolaşıyor
Gizli bir aydınlığın solgun ışığı mı
Çocuk düşlerinde ki uçmak korkusuna benzer
Geceleri bulutlarla komşu
Yükselip köylerin kentlerin üstüne
Birden savrulmak korkusuna benzer

Sustuğun ve göğsüme kapandığın
Bir dize dudaklarıma ilştiğin zaman
Alnında, gülen gözlerin ardında
Geleceği görüyorum
Sevmek mutluluğunu getiren
Acımak tiryakiliğini silen geleceği

Sevmişim delilikler biriktirerek
Seni resimliyorum haşarı çizgilerle
İnce bir sevdadır bu beni saran
Akıyor sonsuz çağlayanlar içimde
Durup uçurumlar başına
Susma
Katıl bana!

Adın ayışığının açıklanmasıdır
Düşlerin gizemli dünyasında gezinen
Ağzının iki yakasında sevecen gülücükler
Bütün ömrüm mayıslar, haziranlar olsun
Seninle dolsun…

Ölüm….
Elbette susturur dilleri
Fakat, künyeme kazıdığım sevgini
Saklayacak kalbim
Saklayacak şiirlerim…

Ayrılırken

Dinle sevdiğim, bu ayrılık saatidir.
Dünya var olalı beri çirkin ve soğuk,
Erken içeceğimiz bir ilaç gibi.
Tadı dudaklarımızda acımsı, buruk.
Bu saatte gözyaşları, yeminler,
Boş bir tesellidir inandığımız.
Perde kapanıyor, film bitiyor işte,
O hiç bitmeyecek sandığımız…
Görüyorsun, konuşacak bir şeyimiz kalmadı.
Sadece bakışlarımızda hüzün.
İşte ayrılık bu; hiç beklemediğimiz…
O ikiz kardeşi ölümün.
Anlıyorum bir daha görüşemeyeceğiz
Bu son buluşmamızdır seninle
Yeni bir hayata başlayacaksın artık
Onunla, o yeni sevgilinle.
Anlıyorum artık o öpecek ellerini
Kulağına aşkı o fısıldayacak
İçinde bir pişmanlıktan başka
Benden eser kalmayacak.
Sigaranı söndür , kalkabiliriz
On adım sonra yollarımız ayrılmalı
Sakın ağlama ve bir şey söyleme bana
İnsan ayrılırken bile büyük olmalı.

Ümit Yaşar OĞUZCAN

Aşk Mıydı O?

Aşk Mıydı O?

Aşk mıydı o, aşkımsı bir şey miydi
Neydi çekip kendine, beni bağlayan
Kanatan dudağımı, tenimi dağlayan
Elleri ta içimde o dev miydi

Etime bir alev değmişçesine
Nasıl da yakardı öptüğü zaman
Bir su gibi akıp gitti avuçlarımdan
Yorgunum şimdi bin yıl sevmişçesine

Hani o yalnız benim olan gül, kırmızı
Gözlerimin önünde açılan sonsuz bahçe
Hani, o var olmalarımız öpüştükçe
O delice sürdürmeler yaşantımızı

Hiç doymamak oysa, tene, kokuya, aşka
Sarıldıkça güçlenmek, bütünlenmek
Kudurmuş arzularla zamanı yenmek
Ve en kuytularda buluşmak korka korka

Kimi gün utanmak otlardan, çimenlerden
Kimi gece mıhlamak gölgemizi duvara
Varmak için o sevgiyle açılmış kollara
Apansız düşmek yükseklerden bir yerden

Oydu işte alıştığım, özlediğim şimdi de
Sevgice bir tutku, aşkımsı bir yakınlık
Avunmak… Kırık dökük anılarla artık
Kimbilir? o geceler yaşanmadı belki de

Ümit Yaşar OĞUZCAN

Sustum Belki Ama Unutmadım ..!

Sustum belki ama unutmadim

Uzunca bir suskunlugun ardindan yine yeni dogmus gibi ayaklanmaktayim
Konusmayi unutmustum;
dilim dügümlendiginden mi bilmem kekelemekle yetiniyordum

Uzunca susmayi tercih etmistim;
konussam faydasini görmeyecektim ne kendi adima nede sevdiklerim adina

Sustum belki ama unutmadim

Sisli kafalardan cikan dumanlarin sis kokusu bedenimde;
Pasida cigerlerimde kapkara iz birakmisti

arinmak ve silkelenmek lazimdi
gelen pis kokulari icinde barindirdigi pis’lik tanelerinden arinmakti tek gaye

sagir duymaz

dilsiz konusmaz

kör görmez oynunu oynamak lazimdi

oynadim;
sagirdim dilsizdim ve en önemlisi kördüm

Görmedim belki ama hatirladim

kar sonrasi beyaz bir örtüye büründüm
kap kara gecelerin ardindan günesin dogmasini bekledim
kendi ellerimle iste;

belkide eski benligimin cenaze namazini kildirdim

sagirdim;
sagir olmak zorundaydim
simdi yeni benligimle
aldigim yeni kararlarimla
ufacik yüregimle
burdayim

Sustum belki ama yüregimdekileri unutmadim
Unutmadim belki ama eskisi gibi olmayacagim!

Birini birdenbire sevemezsin.

Birini birdenbire sevemezsin.
Zaman geçmesi gerekir/miş.
Günler haftalar birbirini kovalarken beraber yaşanarak geçmesi gerekir.
Zamanın beraberce geçmesi gerekir.
Sevgi aynı şeylere gülmek aynı şeylere ağlamaktır.
İlk görüşte aşk olur ama ilk görüşte sevgi olamayacağını bilmeliyiz.
Aşk abartıdır.
Sevgi ise inanılmayacak derecede olgun anlayışlı ve hoşgörülüdür.
Sevgi bir paylaşmanın sonucudur.
Ve unutmayalım ki; Aşk Gelir geçer Sevgi ise yürekte hep daimi kalır. . . !

. . .

Ey Sevgili;
Hayat sende yeniden başladı seninle!
Seninle gün be gün çoğalıyorum.
Çiçek açıp misler gibi oluyorum.
Rüzgârlarımla kokum seni çağırıyor .
Aynaya her baktığımda görebiliyorum gözlerimin parladığını gözlerimin içinin güldüğünü.
Sevgin iyi geldi bana sevgili. . .
Değişti mevsimler duygular günler…
Uzan zamandır özlemiştim bu duyguları…
İyi geldin
İyi/ki geldin. . .

Gözlerine baktığımda kendimi bulduğum.
Ellerini tuttuğumda dünyadan koptuğum…
Her günün tamamında aklımı işgal eden
Kalbimin her atışında yanımda olanım.
Hayallerimin tamamını kaplayan tek Aşk/sın.
İyi ki varsın. . .

Mutluluğumsun sen…
Yıllar önce ayrılan yollarımızda
Bizi bir araya getiren Mucizemsin…

Kavuşmasa ellerimiz birbirlerine.
Değmese dudaklarımız dudaklarımıza.
Seviyorum Seni. . .
Sevgi bu değil mi?
Yokluğunda bile sevmeyi bilmek.
Aşkı yücelten bu değil midir ki?
Görmeden sevmeyi dokunmadan hissetmeyi öğrendim sevgilim.
İyi ki hayatıma girmişsin yıllar önce ve bana aşk nasıl olmalı
Sevmek nasıl olmalı öğretmişsin.

Sen sevdiğim.
Sen özlediğim.
Sen aşk kokan Adam!
Sen gözlerindeki mavilikte boğulduğum adam!
Hiç kimsenin anlayamayacağı bir anlayışla sevdim seni.

Sen göğsümde taşıdığım Eşsiz parçam…
Dayanağım Sabrım/sın sen…

Gel…

Seni özledim bu gece yine
Gözlerim telefon ekranına takılı kaldı
Hani arardın da ince tiz sesinle
“Sevgilim” derdin ya
Bende yumuşayıverirdim hemen
Demirlerdim yüreğinin limanına
Vakit gece yarısı demeden
Saatlerce konuşurduk
Herhangi bir konuda değil
Öylesine ama sevgi dolu onlarca kelime ederdik seninle
Uyumayı unuturduk çoğu zaman
Sabah ikimizin de işe gideceğini umursamadan hatta
İş çıkışları birbirimize uzak olduğumuz halde hangimiz erken çıkarsa o gelip beklerdi ya diğerimizi
Sonra sanki ilk görüşmedeki heyecan gibi sarılırdık birbirimize…
En çok yağmurlu havayı severdik.
Şemsiyenin altında sadece ikimiz..
Sen ve ben.
Elini omzuma atınca teninin ıslaklığı içimde alevlenirdi
Daha çok sarılıp sıkı sıkıya bağlardım kendime seni
Hatırlıyor musun çıplak ayakla yollarda yürüdüğümüzü çılgınlar gibi
Soğuktan tir tir titreyip de
Sıcacık çay bardağına sarılıp çayı yudumladığımız o kafeye gidiyorum arada bir
Seni bekliyorum…
Belki yağmurlu havada bir çılgınlık yapıp gelirsin diye
Çıktım kafeden şemsiyemi açıp da altında ıslanmadan yürümek istemiyorum
Olduğu yere bıraktım şemsiyeyi
Yağmur alnıma damlıyor yavaş yavaş
Gözlerimden akan yaşlarla birleşiyor her bir damla
İçimin acısı yağmura da etki yaptı
Ben ağlıyorum yağmur daha da hızlanıyor
Neredesin yar? Haydi gel bak senin için ağlıyorum çılgınca..
…
Artık acıtmak istemiyorum ikimizi demiştin.
Daha sıkı kavgalar eder olmuştuk son zamanlarda
Nedenli-nedensiz kırıyorduk birbirimizi
Belki de ayrılık en iyisiydi.
Ama olmadı sevgili bak yapamıyorum sensiz!
Gecelerle arkadaş oldum gözlerimden yaş yerine kan damlıyor
Gökyüzüne bakamıyorum yıldızımız yerindeyse ona bir şeyler söylemekten utanıyorum.
Ya seni sorarsa “nerede sevdiğin neden hayaller kurmuyorsunuz gelecek güzel günlere dair” derse ne diyeceğim?
Hani sakin gecelerde sen benim için kaçamak yapıp da yanıma gelirdinsahil kenarına kız kulesinin karşısına geçip de denizin sükunetini ortak olurduk.
Bir başka olurdu İstanbul sen yanımda olduğunda.
Ne şehrin kalabalığı ne de gürültüsü hiç birini duymaz olurdum seninle
Başını omzuma dayayınca tüm yükü unuturdum
Gözlerinin maviliği denizden de güzeldi
Sen benim denizimdin kimselere ait olmayan
Sadece benim…
Artık denize de bakamıyorum ya o da sen gibi bakarsa bana?
Korkar oldum her şeyden
Her şey bana sen gibi gelir diye
Bir tek yağmurdan korkmuyorum
Çünkü sadece yağmurda ağlıyorum
Kimse diyemiyor ben ağlarken “erkek adam ağlamaz” diye
Bu dev adam senden başka kimseyi sevemiyor
Senden başka kimseye dokunamıyor
Aklımdafikrimdegönlümde sadece “SEN” varsın.
Gözyaşlarımla birlikte beni affedip de geleceğin o günü bekliyorum
Ne olur gel bu sefer
Sevdiğin için bir çılgınlık daha yap
Ve sevindir gönlümü..
Seni seven bu adam senden başkasını sevmemeye yeminliyken
Gel bekletme ne olur.

Sonraki Yazılar »